"Ten, kto wie, że drzewa odczuwają bóli mają pamięć, i że drzewni rodzice żyją razem ze swymi dziećmi, nie będzie już tak po prostu ich ścinać i siać wśród nich spustoszenia ciężkimi maszynami budowlanymi.od dwóch dekad nie mają one wstępu do mojego rewiru."
"Dlaczego jednak drzewa są do tego stopnia istotami społecznymi, dlaczego dzielą się pokarmem z krewniakami z tego samego gatunku."
Po przeczytaniu tej książki miałem o czym myśleć i zrewidować swoje podejście do drzew, dlatego postanowiłem o nich trochę napisać.
Cis ( Taxus ) pojawił się na świecie ok. 400 milionów lat temu, obecnie liczy tylko osiem gatunków.
Kiedy zakładałem ogród, kupiłem małego cisa, wybrałem optymalne warunki, lubi zacienione miejsce i ma małe przyrosty roczne,w wieku 20 lat osiąga do 2 metrów wysokości. Może mieć postać krzewu lub drzewa, zależy od pochodzenia danego osobnika. Jeśli miał szczęście, że jakiś ptaszek z rodziny drozdowatych zjadł jagódkę i przepuścił ją przez przewód pokarmowy, nasionko wydalił na ziemię, wyrasta drzewo. Jeśli powstał z odrostów, zostaje krzewem.
Owoce cisa są karminowe w torebeczkach a w środku nasionka brązowo-czarne TRUJĄCE.
Trucizna z soku cisa była znana w starożytności. Juliusz Cezar wódz i pisarz, podaje, że kiedy wytępił Eburonów to król plemienia Katywułkus, otruł się sokiem cisa. Klaudiusz Galenus rzymski lekarz nazywa cis podstępną trucizną.
Trujące właściwości cisa nie przeszkodziły mu wejść do medycyny ludowej. Napar z jego igieł był radykalnym środkiem na poronienia płodu.
Bardzo chętnie zjadany przez konie był powodem ich śmierci, dlatego też był wycinany i odsuwany od zagród chłopskich. Przyczyną wycinania cisów była użyteczność drzewa. Twarde i elastyczne, odporne na działanie wilgoci wyrabiano z niego sarkofagi, jarzma dla wołów, meble, łuki cisowe były doskonałe. Wielkie zapotrzebowanie groziło całkowitym wyniszczeniem gatunku. Zakaz wycinania cisów w Polsce wydał król Władysław Jagiełło w Statucie Warckim. Była to w naszych dziejach pierwsza ustawa ochrony przyrody. Jak już wspomniałem cis rośnie powoli. Małym drzewem o wysokości 2 metrów staje się w wieku 20 lat i wtedy też wydaje nasiona. Unika światła i wolnej przestrzeni. Legenda głosi, że stał się dziwadłem od chwili, gdy z jego drzewa sporządzono krzyż dla Chrystusa.
Największe skupisko cisów mamy w Borach Tucholskich. Najstarszy polski cis rośnie w Henrykowie Lubańskim,ma już ponad 1000 lat.
Czyż drzewa nie są piękne i jak wspaniałe wypoczywa się w ich cieniu.
Po przeczytaniu tej książki miałem o czym myśleć i zrewidować swoje podejście do drzew, dlatego postanowiłem o nich trochę napisać.
Kiedy zakładałem ogród, kupiłem małego cisa, wybrałem optymalne warunki, lubi zacienione miejsce i ma małe przyrosty roczne,w wieku 20 lat osiąga do 2 metrów wysokości. Może mieć postać krzewu lub drzewa, zależy od pochodzenia danego osobnika. Jeśli miał szczęście, że jakiś ptaszek z rodziny drozdowatych zjadł jagódkę i przepuścił ją przez przewód pokarmowy, nasionko wydalił na ziemię, wyrasta drzewo. Jeśli powstał z odrostów, zostaje krzewem.
Owoce cisa są karminowe w torebeczkach a w środku nasionka brązowo-czarne TRUJĄCE.
Trucizna z soku cisa była znana w starożytności. Juliusz Cezar wódz i pisarz, podaje, że kiedy wytępił Eburonów to król plemienia Katywułkus, otruł się sokiem cisa. Klaudiusz Galenus rzymski lekarz nazywa cis podstępną trucizną.
Trujące właściwości cisa nie przeszkodziły mu wejść do medycyny ludowej. Napar z jego igieł był radykalnym środkiem na poronienia płodu.
Bardzo chętnie zjadany przez konie był powodem ich śmierci, dlatego też był wycinany i odsuwany od zagród chłopskich. Przyczyną wycinania cisów była użyteczność drzewa. Twarde i elastyczne, odporne na działanie wilgoci wyrabiano z niego sarkofagi, jarzma dla wołów, meble, łuki cisowe były doskonałe. Wielkie zapotrzebowanie groziło całkowitym wyniszczeniem gatunku. Zakaz wycinania cisów w Polsce wydał król Władysław Jagiełło w Statucie Warckim. Była to w naszych dziejach pierwsza ustawa ochrony przyrody. Jak już wspomniałem cis rośnie powoli. Małym drzewem o wysokości 2 metrów staje się w wieku 20 lat i wtedy też wydaje nasiona. Unika światła i wolnej przestrzeni. Legenda głosi, że stał się dziwadłem od chwili, gdy z jego drzewa sporządzono krzyż dla Chrystusa.
Największe skupisko cisów mamy w Borach Tucholskich. Najstarszy polski cis rośnie w Henrykowie Lubańskim,ma już ponad 1000 lat.
Czyż drzewa nie są piękne i jak wspaniałe wypoczywa się w ich cieniu.